سفارش تبلیغ
صبا

انقلاب اسلامی

اعدام عباسعلی خلعتبری به جرم امضای پیمان الجزایر و قرارداد تاسیس

آنچه در برخی سایت های ضد انقلاب مبنی بر اینکه علت اعدام عباسعلی خلعتبری ، نقش وی در توسعه فناوری هسته ای می باشد مطلبی است که در هیچ یک مستندی از آن ذکر نمی شود و متاسفانه در برخی از سایت های داخلی همچون سایت مرکز دائره المعارف بزرگ اسلامی نیز بدون اشاره به مستند خاصی عینا نقل شده است

 

شبهه اندازانی که در صددند تا مخالفت نظام با انرژی هسته ای را در ابتدای انقلاب القاء کنند جز یک مقاله در روزنامه جمهوری اسلامی هیچ سند دیگری در این زمینه پیدا نکرده اند که نشان می دهد مخالفت با این موضوع ، اساسا خواسته ای عمومی نبوده و صرفا یک دیدگاه بسیار نادر بوده است که به قلم فردی به نام عبدالرحمان علوی که حتی جزء مشاهیر انقلاب هم نبوده است ثبت شده است . ثانیا در ابتدای پیروزی انقلاب اسلامی و به ویژه در سال 1358 هنوز خط مشی ها و سیاست های کلی نظام اسلامی در زمینه موضوعات مختلف از جمله انرژی هسته ای تدوین نشده و در مورد آن تصمیم گیری نشده بود و به همین دلیل کلیه مواضعی که در این مقطع در مورد مخالفت یا موافقت با انرژی هسته ای مطرح می شود فاقد رسمیت می باشند و نباید آن را به نظام نسبت داد مگر اینکه حداقل از سوی یک نهاد رسمی نظام جمهوری اسلامی چنین موضعی صادر شده باشد [...] که در این مقطع نه تنها هیچ واکنشی در این زمینه صورت نگرفته است بلکه با انتصاب رئیس سازمان انرژی اتمی و در واقع زدن مهر تایید بر ادامه کار آژانس ، به نوعی مهر تایید بر اصل فعالیت هسته ای زده شده.

 

توجه داشته باشید که: در بخشی از یکی از گزارش هایی که در مورد دادگاه عباسعلی خلعتبری آمده است در مورد کیفر خواست وی به نقل از رئیس دادگاه به صورت خلاصه چنین گزارش شده است : «آقای خلعتبری شما متهم هستید به فساد در زمین ، قیام علیه حاکمیت ملی ، عضویت در هیئت حاکمه ضد ملت ، وزیر خارجه و عضو ارشد آن حکومت ، شما شریک جرم آن حکومت بودید که به دست امپریالیست ها و اربابان آمریکایی اداره می شد ، استخدام عناصر ساواک و سیا در وزارت خارجه و ... »(روزنامه کیهان ، 23فروردین 1358 ، ص2)

 

به هر حال اولا اعدام عباسعلی خلعتبری نه به قرارداد هسته ای ارتباطی داشت و نه به قرارداد الجزائر و ادعاهایی که در این زمینه می شود فاقد مستند معتبری می باشد. ثانیا نظام اسلامی به عنوان نظامی معقول و منطقی مواردی که توسط نظام سابق امضاء شده بود ولی اصل آن مخالف با منافع ملت و ارزش های دینی نبود را نه تنها ملغی نکرد بلکه آنها را به رسمیت شناخت و در ادامه صرفا اشتباهات آن را تصحیح نمود

 


 

تخلیص: احسان عظیمیان

منبع: پرسمان دانشجویی

لینک:http://www.siasi.porsemani.ir/content/%D8%B1%D8%A7%D8%A8%D8%B7%D9%87-%D8%A7%D8%B9%D8%AF%D8%A7%D9%85-%D8%B9%D8%A8%D8%A7%D8%B3-%D8%AE%D9%84%D8%B9%D8%AA%D8%A8%D8%B1%D9%8A-%D9%88-%D8%A7%D9%86%D8%B1%DA%98%D9%8A-%D9%87%D8%B3%D8%AA%D9%87-%D8%A7%D9%8A%D8%9F


انقلاب سفید

پس از انجام همه پرسی توافق برای اصلاحات ارضی در ایران، شاه وقت ایران در سال 1962 طرح اجتماعی سیاسی "انقلاب سفید" را به اجرا در آورد. در آن زمان اقتصاد این کشور تحول نیافت و اوضاع سیاسی ایران با ناآرامی همراه بود. خانم کدی در کتاب خود در این زمینه تصریح می کند : « به نظر می رسد هیچ شکی وجود نداشته باشد که اصلاحات محمد رضا شاه عمدتا" از جیب طبقات محروم و به نفع یک طبقه برگزیده کوچک بود . » برنامه اصلاحات در بین سال های 1962 تا 1971 ادامه یافت و طی آن حدود 52 تا 63 درصد از زمین های کشاورزی معادل هفت میلیون هکتار را شامل می شد. در آن زمان زمین ها به سه دسته تقسیم می شدند: زمین های خصوصی، زمین های دولتی و زمین های موقوفه. تا پیروزی انقلاب اسلامی ایران به رهبری آیت الله خمینی در سال 1979 میلادی با وجود اجرای برنامه اصلاحات اما همچنان ثروت کشور به ویژه ثروت های نفتی به مردم تعلق نمی گرفت و میان افراد دارای نفوذ تقسیم می شد. همین امر باعث شده بود همچنان اکثریت مردم ایران در فقر بسر ببرند. ادامه مطلب...

آیا پیش از انقلاب اوضاع اقتصادی بهتر بود؟

شاید این سؤال را بارها در برخی مجالس، ادارات، تاکسی ها و اتوبوس ها شنیده ایم که قبل از انقلاب وضع اقتصادی مردم بهتر بود. آیا واقعا این جمله واقعیت دارد؟
برای آن که به این شبهه پاسخ بگوییم باید نخست نگاهی اجمالی به  سرانه درآمد مردم ایران از فروش نفت در سال های منتهی به پیروزی انقلاب و هم چنین شرایط کنونی کشور داشته باشیم.
1- در سال 1356 میزان صادرات نفت ایران به پنج و نیم میلیون بشکه رسید در حالی که در حال حاضر صادرات نفت کشورمان به دلیل الف- بالا رفتن مصرف داخلی، ب- تحریم های بین المللی علیه خرید نفت از ایران، به حدود یک و سه دهم میلیون بشکه رسیده است. به عبارتی صادرات نفت ایران در زمان رژیم پهلوی بیش از 4 برابر زمان کنونی بوده است.
2- جمعیت کشور در سال 1357، حدود 35 میلیون نفر بود در حالی که در حال حاضر از مرز 75 میلیون نفر گذشته است و این به معنای بیش از دو برابر شدن نیازهای یک کشور به غذا، بهداشت، درمان، مسکن، آموزش و... می باشد.
3- ارزش دلار حاصل از فروش نفت در سال 1357 در بازارهای بین المللی حدود دو برابر ارزهای دیگر بود در حالی که در سال 1390 به دلیل ضعف اقتصاد آمریکا و جهش های اقتصادی چین و ژاپن و اتحادیه اروپا و برخی کشورهای توسعه یافته، این ارزش به نصف در معاملات بین المللی رسیده است.
4- مصرف کشور در سال 1390 در مواد غذایی شامل غلات، مواد پروتئینی، لبنیات، میوه و سبزیجات، پوشاک، لوازم خانگی، لوازم بهداشتی و... نسبت به سال 1357 بیش از چهار برابر شده است.

ادامه مطلب...

اسناد ولخرجی دربارشاه ازکیسه ملت به روایت عوامل درباری

نوشته زیر تلاشی است برای آگاهی مردم ایران از دیدگاههای خدمتگزاران حکومت محمد رضاشاه و تکراری است از قصه شاه و دربار و اوضاع حاکم بر کشور در آن روزها ، که فساد ، خیانت ، وطن فروشی ، و ولخرجی شاه و اطرافیان وی رونقی داشت ... و عجیب است که این قصه هرچه گفته شود ، باز نامکرر است .

در زیر عوامل درباری به این سوال پاسخ می دهند که ثروتهای باد آورده دربار پهلوی در چه راههای هزینه شد؟ خوشگذرانی ، جلب حمایت بیگانگان و خرید املاک و کاخ و یا صرف هزینه زندگی مردم ایران ؟.....

 

1- خوشگذرانی های شاهانه : یکی از محل های هزینه کرد ثروت در بار پهلوی ،‌ خوشگذرانی و هوسبازی های شاهانه بود . تا آنجا که به تعبیر حسین فردوست ( صمیمی ترین دوست شاه و رئیس بازرسی کل شاهنشاهی ) ، کار به دور ریختن ثروت محمد رضا می رسید :

«محمد رضا از همان زمان جوانی ثروتش را دور می ریخت ، به یک معشوقه برای یک شب ممکن بود یک میلیون تومان بدهد و اگر معشوقه با ارزش بود ، در ماه 10 میلیون تومان می داد . » (1)

فریده دیبا ( مادر فرح پهلوی ) درباره عروسی دخترش چنین نقل کرده است :

« برای جشن عروسی دخترم فرح ، هواپیمای اختصاصی به طور مرتب بین تهران و پاریس حرکت می کرد تا لوازم مورد نیاز مجلس جشن را به تهران بیاورد. گاهی اوقات خیاط فرانسوی که فراموش کرده بود یک نوار یا روبان را به تهران بیاورد . هواپیما را به فرانسه بر می گرداند تا برای او یک قطعه روبان بیاورد ! در حالی که همین روبان در تهران هم وجود داشت . » (2)

طبیعی است چنین جشنی مقدمه ای بریک زندگی سراسر هزینه و ریخت و پاش ، آن هم از کیسه ملت باشد . مینو صمیمی ( منشی امور بین الملل فرح پهلوی ) در این باره چنین می نویسد :

« وقتی که چند سالی از ازدواج فرح با شاه نگذشته بود ، ملکه لباس هایش را از انواع ساده تر و مناسب تر انتخاب می کرد و به هر حال می کوشید آن چه به تن می کند با شرایط یک کشور عقب مانده مغایرت نداشته باشد . ولی به مرور که قدرت و ثروت شاه افزایش یافت ، ملکه هم به لباس های شیک و گرانبها رو آورد و با هدف جلوه گری در مقابل مردم ، هر روز بیش از پیش مبالغی سرسام آوری صرف خرید لباس کرد ، تا جایی که بی وقفه با سالن های مد سراسر جهان تماس داشت و آخرین مدل های لباس را به آنها سفارش می داد . »(3)

برپایی جشن های پر خرج و افسانه ای و دعوت از میهمانان بین الملل ، از جمله اسباب تحمیل هزینه های گزاف بر خزانه دولت ایران بود که از جمله می توان به جشن های ویژه سالگرد 2500 سال شاهنشاهی ایران ، جشن های تاجگذاری و جشن هنر شیراز اشاره کرد که تفصیل آنها در این مجال نمی گنجد.

ادامه مطلب...